Home Literature சுவையான சம்பவங்கள்
சுவையான சம்பவங்கள் PDF Print E-mail
Written by ஐரேனிபுரம் பால்ராசய்யா   
Wednesday, 23 May 2012 05:57

வேலை இல்லாமல் ஒரு வேலை

வேலை பார்க்கும் நிறுவனத்தில் வேலைப்பளு அதிகமாகி எப்பொழுது வேலை முடியுமென்று கவலைப்படும் மனிதர்கள் பலரையும் பார்த்திருக்கிறோம், ஆனால் குஜராத்தில் ஒரு தனியார் நிறுவனமொன்றில் வேலைக்கு ஆள் எடுத்துவிட்டு அவருக்கு எந்த வேலை கொடுப்பது என்று தெரியாமல் தடுமாறி ஏதாவது ஒருமணி நேரம் பார்க்கும் அளவுக்கு ஒரு வேலையைத் தந்துவிட்டு மீதி நேரம் முழுவதும் அவர் அரட்டை அடித்தாலென்ன, இணையதளத்தில் புகுந்து மேய்ந்தாலென்ன நிர்வாகம் அதைப்பற்றி துளியளவும் கவலைப்படுவதில்லை. ஆறு மாதங்கள் வரை அவருக்கு எந்த கவலையுமின்றி ஊதியத்தை வாங்கிக்கொண்டு ஜாலியாக சுத்துவார்கள், அதன்பிறகு தான் அவருக்கு தலைவலியே ஆரம்பிக்கும்.

வேலை கொடுக்கப்படாமலேயே அவரது பெர்மாமென்ஸ் மேலதிகாரியால் சரிபார்க்கப்பட்டு இவர் லாயக்கில்லை என்று ஒரு முடிவுக்கு வந்து பிறகு கொடுத்த ஒருமணி நேர வேலையையும் தருவதில்லை. காலையில் அலுவலகம் வருவதும் மதியம் சாப்பிட்டுவிட்டு மாலை வீடு கிளம்பிப்போவதும் தான் அவரது வேலையாக இருக்கும். கிட்டத்தட்ட இருபது நாள் அல்லது ஒரு மாதம் வரை இதே நிலைதான். அதன்பிறகு அவரே மனசொடிந்து வேலையை ராஜினாமா செய்துவிட்டு கிளம்பி போய்விடுவார்.

மீண்டும் தினசரியில் வேலைக்கான விளம்பரம் வரத்தொடங்கும். சலித்துப்போன குஜராத்வாசிகள் ஒரு கட்டத்தில் அந்த கம்பெனிக்கு வேலைக்கு விண்ணப்பிப்பதே இல்லாமல் போக, புது டெக்னிக் கண்டுபிடித்தது நிர்வாகம். கம்பெனியில் நிறைய தமிழ்பேசும் ஆட்கள் மனசாட்சிக்கு விரோதமில்லாமல் வேலையை தேடிப்பிடித்து செய்வார்கள், இதை கருத்தில்கொண்டு தமிழ்நாட்டிலிருந்து ஆட்களை கொண்டு வந்து வேலைக்கு அமர்த்தலாம் என முடிவெடுத்து தமிழ்நாட்டிலிருந்து வெளிவரும் ஆங்கில நாளிதழில் விளம்பரம் கொடுத்து குஜராத்துக்கு நேர்காணலுக்கு வர விமான டிக்கெட் எடுத்து கொடுத்து வரவழைத்தார்கள். தேர்வு செய்யப்பட்டவர்களுக்கு நல்ல ஊதியம், தங்குவதற்க்கு ஹெஸ்ட் அவுஸ், சமைத்துப்போட தனிஆட்கள், ஹெஸ்ட் அவுஸ்சிலிருந்து அலுவலகம் வந்து போக கார், இருசக்கர வாகனம் என எல்லா வசதிகளையும் செய்து தந்தது அந்த நிறுவனம். ஆனால் அவர்களும் ஆறு மாதம் தாக்குப்பிடிக்கவில்லை காரணம் சரியான திட்டமிடுதல் இல்லாமல் வேலையில் பகிர்தல் இல்லாமல் வந்த வழியே திரும்பி போய்விட்டார்கள்.

அஸ்திவாரம் கட்டுவதற்க்கு முன்பு ஜன்னலுக்கு வர்ணம் பூசும் கொள்கைஉடையவர்கள் இந்த நிறுவனத்தினர். விற்பனைத்துறையில் அடித்தள வேலையாட்களை தேர்வு செய்யாமல் உயர்ந்த பதவிக்கு ஆட்களை அதிக சம்பளத்துக்கு எடுத்துவிட்டு மேல் மட்டமாக வேலை செய்தால் விற்பனை எப்படி உயரும். லாபம் குறைந்துவிட்டால் உடனடியாக ஆட்குறைப்பு என்ற மந்திரத்தை ஏவி நாலைந்து விக்கெட்டுகளை வீழ்த்திவிடுவார்கள்.

இங்கு வேலைக்கு ஆள் எடுப்பதே ஒரு வேலையாக வைத்துக்கொண்டு காலம் கடத்துபவர்கள் உண்டு. ஒருபுறம் வேலைக்கு ஆள் எடுப்பதும் மறுபுறம் வேலையை ராஜினாமா செய்வதும் வாடிக்கையாகிப்போன ஒன்று. வேலையை விட்டு செல்லும் பொழுது யாருக்கும் எந்த மன வருத்தமும் இருப்பதில்லை.

ஒவ்வொரு உயர் அதிகாரிகளுக்கும் தனி கேபின், ஒவ்வொரு கேபினுக்கும் ஒரு பீயுண், ஒவ்வொரு துறைக்கும் ஒரு ஜெராக்ஸ் மெசின், அந்த ஜெராக்ஸ் மெசினிலிருந்து ஜெராக்ஸ் எடுத்து தர தனிப் பீயுண் ஆக மொத்தம் பீயுண்களின் எண்ணிக்கையே 35 க்கு மேல்.

இத்தனை வசதிகள் நிறைந்த கம்பெனியில் பணியில் அமர்ந்து நிறுவனத்துக்கு போட்டு கொடுக்கும் ஊழியர்கள் மட்டும் தொடர்ந்து பணியில் வேலை செய்யாமலேயே காலத்தை ஓட்டலாம். நிறுவனத்தின் முட்டாள்தனமான முடிவுகளுக்கு தலை ஆட்டினால் வேலை தொடரும், எதிர்த்து பதில் பேசினால் வேலை காலி.

இங்கு நிர்வாகத்துக்கு பிடிக்காத நபர்களுக்கு சம்பளத்தை குறைத்துவிட்டு இடமாற்றம் கொடுப்பார்கள். பொருளாதார சரிவின் காரணமாக அதையும் ஏற்றுக்கொண்டு வேலை செய்பவர்களும் உண்டு. அங்கிருந்து வேறு ஊருக்கு இடமாற்றம் சொல்லி மறுபடியும் சம்பளத்தை குறைத்து அனுப்ப முடிவு செய்வார்கள்.முடியாது என்று மறுத்தால் இங்கு வேலை இல்லை, வேண்டுமானால் நீங்களே ஒவ்வொரு துறைக்கும் சென்று எங்காவது வேலை இருக்கிறதா என்று பார்த்து நீங்களே என்ன வேலை இருக்கிறது என்று தெரிந்து கொண்டு வாருங்கள் என்று முட்டாள்தனமாக சொல்வார்கள்.

தொடர்ந்து 20 நாட்கள் எந்த வேலையும் தரப்படாமல் போகவே போங்கடா நீங்களும் உங்க வேலையும் என்று ராஜினாமா கடிதம் எழுதி தந்து விட்டு போய்விடவேண்டும். இதைத்தான் அவர்கள் எதிர்பார்ப்பது.

இவ்வலவும் எழுதியிருக்கிறீர்களே நீங்க எங்கே வேலை பார்க்கிறீர்கள் என்று தானே கேட்கிறீர்கள்.
மேலே சொன்ன நிறுவனத்தில் தான் நான் கடந்த இரண்டு வருடங்களாக வேலை பார்த்து வந்தேன். முதலில் 3000/= சம்பளம் குறைத்து ஜெய்ப்பூர்க்கு இடமாற்றம் பெற்று மறுபடியும் 6000/= குறைத்து பெங்களூர் செல்லச் சொன்னபோது வெகுண்டெழுந்து முடியாது என்று மறுக்கவே 20 நாட்கள் வேலை எதுவும் தராமல் இழுத்தடித்து அய்யோ ஆள விடுங்கடா சாமி என்று ராஜினாமா செய்துவிட்டு சொந்த ஊர் திரும்பியவன் வேறுயாருமல்ல சாட்சாத் நானே தான்.

என்ன கொடுமை சார் இது. எனக்கு வயது 42 இன்னமும் 25 வயது இளைஞனைப்போல் வேலை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

ஒரு கசப்பான அனுபவம்

பூகம்ப பூமி, கலவர பூமி, குண்டு வெடித்த பூமி என்று குஜராத்துக்கு பல முகங்கள் உண்டு. ரயில் நிலயங்களில் அதிரடி சோதனைகள் செய்வதன் மூலம் தீவிரவாதிகள் தப்பி விடக்கூடாது என்ற நல்ல எண்ணம் போலீசாரிடம் இருப்பது கண்டு வியந்து நின்றேன்.

குஜராத்தில் மணி நகர் ரயில் நிலயத்தில் மொத்தம் 53 நபர்களை பிடித்து வைத்து விசாரணை செய்துகொண்டிருந்தார்கள். ஒவ்வொருவரையும் வரிசையாக நிற்க வைத்து பெயர், வயது, முகவரி, வேலை செய்யும் இடம், வசிக்கும் இடம் முதலியவற்றை கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

இதில் குஜராத்தில் குண்டு வைத்தவன் ஒருவனாவது இருக்கக்கூடுமென்று காலையில் எட்டு மணிக்கு டிக்கெட் முன்பதிவுக்கு வந்த நான் தீவிரவாதிகள் பற்றி நாலு விசயம் நாமும் தெரிந்து வைத்திருப்போம் என்று காத்திருந்தேன்.

மணி இரண்டை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொருவரையும் வரிசையாக சுடும் வெயிலில் நிற்க வைத்திருந்தார்கள்.

ரயில் நிலயத்தில் வந்திருந்த பயணிகள் ஒவ்வொருவரும் வரிசையாக நின்றிருந்தவர்களைப் பார்த்து என்ன தப்பு பண்ணினாங்க என்று விசாரிக்க துவங்கினார்கள். யாரும் பதில் சொல்ல தயாரில்லை.

சட்டென்று IRF வண்டி வர வண்டியில் அனைவரையும் ஏற்றினார்கள். நானும் அந்த வண்டியை பின் தொடர்ந்தேன். காலப்பூர் ரயில் நிலயத்தில் வண்டி நின்றது. அவர்கள் காவலுக்கென்று துப்பாக்கி ஏந்திய நான்கு போலீசார் காவலுக்கு நின்றார்கள். மீண்டும் வரிசையில் நிற்கும்படி சொன்னார்கள். ஒவ்வொருவரையும் பெயர் கூறி அழைத்து விசாரணைக்காக மாடியிலிருந்த அலுவலகத்துக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். மாலை நான்கு மணிக்கு விசாரணை முடிந்து வெளியில் வந்தவரை சந்தித்து என்ன விஷயமென்று கேட்டேன். அவர் சொன்ன பதிலில் எனக்கு தலை சுற்றியது.


"ஒண்ணுமில்ல சார், அவசரத்துல ரயில் தண்டவாளத்த கிராஸ் பண்ணி அந்தபக்கம் போனேன், பிடிசுட்டாங்க, கிராஸ் பண்ணினது தப்பு தான், அதுக்குண்டான fine இருபது ருபாய மணிநகர் ரயில் நிலயத்திலெயெ வாங்கிகிட்டு அனுப்பியிருந்தா நான் வேலைக்கு போயி கூலி வாங்கியிருப்பேன். குண்டு வைக்கிறவங்கள பிடிக்க வக்கில்ல தண்டவாளத்த கிராஸ் பண்றவங்கள பிடிக்கிறாங்க '' என்று அன்றைய ஒரு நாள் கூலி போய்விட்டதே என்ற கவலையுடன் நடக்க ஆரம்பித்தார்.

அவரையும் அவரோடு வந்திருந்தவர்களையும் பார்க்க எனக்கும் பரிதாபமாக இருந்தது. தண்டவாளத்தை கிராஸ் பண்ணும்போது ரயில் வந்து மோதி இறந்தவர்கள் உண்டு தான், அதற்கான அறிவிப்போ விழிப்புணர்வோ அங்கு இல்லை. தண்டவாளத்தை கடக்கும் மனிதர்களை பிடிக்க காத்திருக்கும் போலிசார் தண்டவாளத்தை கடக்க முயற்சிக்கையில் ஏன் கண்டிப்பதில்லை என்ற கேள்வியுடன் வீடு திரும்பினேன்
நீலி கதை குறித்து பல ஆச்சரியமான விஷயங்கள் இருந்தாலும் நான் பிறந்த குமரி மாவட்டத்தில் பல பெயர்களில் இந்த கதை அறியப்படுகிறது. இந்த நீலிக்கு கள்ளியங்காட்டு நீலி என்றும் பழையனூர் நீலி என்றும் பழவூர் நீலி என்றும் பல பெயர்கள் உண்டு.

இந்த நீலியின் வரலாறு இடத்துக்கு இடம் மாறுபடுகிறது. எங்கள் குமரி மாவட்டத்தில் நிலவும் கதை எப்படியென்றால் நீலி ஒரு தாசி வீட்டுப் மகளாகவே சித்தரிக்கப்படுகிறாள். தனது தாய் பல முறை வற்புறுத்தியும் அந்த தொழிலில் ஈடுபடாமல் கற்பு நெறி காத்து வந்தாள். அவள் மனைக்கு வந்துபோகும் ஒரு கோவில் பூசாரியின் மீது எப்படியோ ஈர்ப்பு ஏற்ப்பட்டு பூசாரி மீது காதல் வசப்படுகிறாள்.

பூசாரியும் அவள் மீது மையல் கொண்டு கோவில் சிலைகளுக்கு அணிவித்திருந்த நகைகளை ஒவ்வொன்றாக கழட்டி தனது காதலிக்கு தருகிறான். கோவிலில் நகை காணாமல் போன விஷயம் மன்னருக்கு தெரிந்தால் இனி உயிரோடு இருக்க முடியாது என்று தனது காதலியை நகையோடு அழைத்துக்கொண்டு ஊரைவிட்டு ஓடிவிடுகிறான்.

இரவு வருகிறது இருவரும் ஒரிடத்தில் தங்கி விட்டு மறுநாள் பயணத்தை தொடர திட்டமிட்டு ஒய்வெடுக்கிறார்கள். களைப்பின் மிகுதியில் அவள் அயர்ந்து தூங்குகிறாள் ஆனால் பூசாரிக்கோ தூக்கம் வராமல் வானத்தை அண்ணார்ந்து பார்த்தபடியே எதிர்கால சிந்தனையில் மூழ்குகிறான்.

நாளை மன்னன் கோவில் நகை எங்கே என்று தேடி அது கிடைக்காமல் போனால் நிச்சயம் சும்மா விடமாட்டான். ஊரெங்கும் தேடுவான் அகப்பட்டால் கொலையும் செய்வான், பேசாமல் தனது காதலி அணிந்திருக்கும் நகைகளை எடுத்து மறுபடியும் ஊருக்கே சென்று விடுவது என்று தீர்மானிக்கிறான். அவள் அணிந்திருக்கும் நகைகளை எப்படி எடுப்பது ஒரே வழி அவளை கொன்றுவிடுவது தான் என தீர்மானித்து தூங்கிக்கொண்டிருந்த தனது காதலியின் தலையில் பாறாங்கல்லை தூக்கிப்போட்டு கொலை செய்கிறான்.


அவனுக்கு தாகம் எடுக்கிறது. அருகிலிருந்த கிணற்றில் தண்ணீர் மோந்து குடிக்கிறான். கிணற்றின் விளிம்பிலிருந்த பாம்பு ஒன்று அவனைத் தீண்ட அவன் அந்த இடத்தில் உயிரை விடுகிறான்.

திடீரென்று இறந்து போன அவளின் ஆவி மேலுலகம் செல்கிறது. அங்கு சிவபெருமானிடம் முறையிடுகிறாள். என்னை கொலை செய்த அந்த பூசாரியை நான் பழிக்குப்பழி வாங்கவேண்டும், எனக்கு மறுபடியும் பூலோகம் செல்ல அனுமதி வேண்டும் என்று முறையிடுகிறாள்.

” பெண்ணே நீ பழிவாங்கத்துடிக்கும் பூசாரி இறந்துவிட்டான் இனி எப்படி பழி வாங்கமுடியும் என மறுத்தார் சிவபெருமான்.

இல்லை அந்த பூசாரிக்கு இன்னொரு ஜென்மம் உண்டல்லவா அவன் பிறந்து வளர்ந்தால் அவனைக்கொன்று பழி வாங்கினால் தான் என் ஆத்திரம் அடங்கும். என்று கேட்க வேறு வழியின்றி அவள் பூலோகம் செல்ல வரம் கொடுத்தார் சிவபெருமான். அன்றிலிருந்து அவள் நீலி என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

பூசாரி தஞ்சை மாவட்டத்தில் ஒரு வணிகனின் மகனாகப் பிறக்கிறான். அவன் வளர்ந்து வாலிபனாகும் வரை பேய் வடிவம் கொண்டு வருவோர் போவோரை பயமுறுத்தி வந்ததாகப் அறியப்படுகிறது.

நீலியின் உருவம் கண்டு பயந்து உயிர் விட்டவர்கள் பலர். அவள் எதிர்படுபவர்களிடம் சுண்ணாம்பு கேட்கும் பழக்கம் இருந்தது. சுண்ணாம்பை கத்தியில் வைத்துக்கொடுத்தால் அவள் வாங்கமாட்டாள். ஒருமுறை ஒரு மந்திரவாதியிடம் வசமாக மாட்ட அவளது தலையில் ஆணியை அறைந்து தனது இல்லம் அழைத்துச்சென்றான்.

மந்திரவாதியின் வீட்டில் ஒரு சாதாரண பெண்ணாகவே நடந்துகொண்டாள். ஒருநாள் மந்திரவாதியின் மனைவியும் நீலியும் ஒருவருக்கொருவர் தலையில் பேன் பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது நீலியின் தலையிலிருந்த ஆணியைப் பார்த்து அவளிடம் சொல்ல நீலியும் அதை எடுத்து விடுமாறு கூற ஆணியை எடுத்ததும் அங்கிருந்து தப்பித்து பலரையும் தொடர்ந்து பயமுறுத்தியதாக வாய்வழி கதை கூறுகிறார்கள் பழைய தாத்தாக்கள்.

வணிகனின் மகன் வளர்ந்து வாலிபனாகிறான். அவனைப் பிந்தொடர்கிறாள் நீலி. அவனிடமிருக்கும் வாள் கண்டு அவனை எதுவும் செய்ய முடியாமல் தடுமாறுகிறாள். இவனை எப்படி பழிவாங்குவது என்று பலவாறு யோசித்து கள்ளியங்காடு என்னும் இடத்தில் கள்ளிச்செடியை ஒடித்து குழந்தையாக்கி இது எனக்கும் இவனுக்கும் பிறந்த குழந்தை என்றும் இவன் தன்னை ஏமாற்றிவிட்டு ஓடிவிட திட்டமிடுவதாகவும் ஊர் பெரியவர்களிடம் முறையிடுகிறாள்.

அவள் சொல்வது உண்மை என்று நம்பிய ஊர் பெரியவர்கள் அவர்கள் இருவரையும் ஒரு அறையில் தங்கச் சொல்கிறார்கள்.

“ஐயா அவர் கையிலிருக்கும் கத்தியை பிடுங்கிவிடுங்கள் இல்லையென்றால் இரவு என்னை கொலை செய்து விடுவார் என்று தந்திரமாக நாடகமாட ஊர் பெரியவர்கள் அவனிடமிருந்த கத்தியை பிடுங்கி விடுகிறார்கள்.

அவனிடம் கத்தி இல்லையென்றால் அவனை பழிவாங்குவது சுலபம் என்று திட்டமிட்டபடியே அன்றிரவு அவனைப் பழிவாங்குகிறாள். அவள் ஆத்திரம் அடங்கிய பிறகு அவளது ஆவி மேலுலகம் சென்றதாக கதை கூறுகிறது.

 

துயரங்களை துடைத்தெறியும் குஜராத் நவராத்திரிகள்

 

திருவிழா என்றாலே உறங்கி கிடக்கும் ஊர்களெல்லாம் உற்சாகப்பட்டுவிடும்.அதிலும் நவராத்ரி என்றால் குஜராத் மாநிலமே குதூகலப்பட்டுவிடும், காரணம் அவர்களின் அழகிய நவராத்திரி நடனங்கள்.தாண்டியா ஆட்டமும் ஆட குஜராத் குமரிகள் ஆட என்று காதலர் தினம் திரைப்படத்தில் ஒரு பாடல் வரும். அது நூற்றுக்கு நூறு உண்மைதான். நவராத்திரி தினங்களில் நடனம் ஆடாத குமரிகளை குஜராத்தில் பார்க்கவே முடியாது.

நரகாசுரனை அழித்து அவன் இறந்த நாளை தீபாவளி திருநாள் என்று கேரளாவைத் தவிர இதியாவிலுள்ள அனைத்து மாநிலங்களிலும் வெகு விமரிசையாக கொண்டாடி வருகிறார்கள். இதைப்போல ராமன் இராவணனை வதம் செய்து அழித்த தினத்தை வெற்றியின் அடையாளமாக கருதி ஒன்பது தினங்கள் நவராத்திரி கொண்டாடி மகிழ்கிறார்கள் குஜராத் மக்கள்.

இன்னும் ஒரு சாரர் துர்கா, லட்சுமி, சரசுவதி ஆகிய மூவரையும் வழிபடும் நாட்கள் நவராத்ரி என்று கொண்டாடுகிறார்கள். இந்த நவராத்ரி நாட்களில் அனைவரும் வயது வித்யாசமின்றி நடனமாடி தங்களது மகிழ்சியை பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். இந்த நடனத்தை கர்பா நடனமென்று சொல்வதுண்டு. இது பெண் சுதந்திரத்தின் மற்றுமொரு அடையாளமாகவே கருதப்பட்டு வருகிறது. ஒரு பெண்ணின் தந்தையோ அல்லது கணவனோ எந்த வித கட்டுப்பாடும் விதிக்காமல் அந்த ஒன்பது இரவுகளிலும் சுதந்திரமாக பெண்களை நடனமாட அனுமதித்திருப்பது பாராட்டுக்குரிய ஒன்று.

எந்தவித கவலையுமின்றி குடும்பமாகவோ, அல்லது ஒரு குழுவாகவோ மைதானத்தில் ஆடுவது பார்ப்பதற்கு படு ரம்யமாக இருக்கும். நம்மூர்களில் கோவில் திருவிழாவின் போது மேடை அமைத்து அதில் கலை நிகழ்சிகள் நடத்துவார்கள். நிகழ்சியை கண்டு களிப்பவர்கள் மேடையின் முன் அமர்ந்தோ அல்லது நின்றோ பார்க்கவேண்டும். ஆனால் குஜராத் நவராத்ரிகள் அப்படி அல்ல, பெரிய மேடை அமைத்து அதில் இன்னிசை கச்சேரி நடத்துவார்கள். மேடையின் முன்பு வட்ட வடிவமாக சுமார் 1500 அடிவரை அனைவரும் நடனமாடுவதற்கென்றே காலியாக இடம் போட்டிருப்பார்கள்.

ஒவ்வொருவரும் தங்களின் வீடுகளிலிருந்து வரும்பொழுதே நடனத்திற்கென்றெ பிரத்யோக முரையில் வடிவமைக்கப்பட்ட ஆடை அணிந்து வருவார்கள். கண்ணாடிகள், சிப்பிகள், சம்கி போன்ற நுண்ணீய வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த ஆடைகளையே அதிகம் விரும்பி அணிவார்கள்.

நெற்றியில் சுட்டி, கை நிறைய வளையல்கள், கால்களில் கொலுசு, தண்டை அணிந்துகொண்டு கைவிரல்களிலும் கால்விரல்களிலும் மருதாணி போட்டுகொண்டு குஜராத் குமரிகள் ஆடுவது கண்கொள்ளா காட்சியாகும். சில பெண்கள் தலை மீது ஆறு மண் பானைகள் வரை அடுக்கி வைத்து அது கீழே விழுந்து விடாமல் ஆடுவது வெகு சிறப்பாக இருக்கும்.

இருபது பேர், பத்து பேர், ஏழு பேர் என தனித்தனி குழுக்களாக பிரிந்து நடனமாட ஆரம்பிப்பார்கள். நடனமாடுபவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமே தவிர நடனத்தை கண்டு ரசிப்பவர்கள் மிக குறைவே. பெரிய பெரிய கிளப்புகள் தங்கள் வசதிக்கேற்ப மிகப்பெரிய இன்னிசை கச்சேரிக்கு ஏற்பாடு செய்து நடனப்போட்டி வைத்து மிகச் சிறப்பாக நடனமாடும் குழுக்களுக்கு பரிசு வழங்குவதுண்டு.

உலகின் மிக நீள நடனமென்று குஜராத் நவராத்ரி ஆட்டம் கின்னஸ் சாதனை புத்தகத்தில் இடம் பெற்றுள்ளது. ஊரே திருவிழா மயம் போல் காட்சி அளிக்கும். ஆரம்பத்தில் நவராத்ரி நடனங்கள் விடியும்வரை தொடரும் கூத்தாகவே இருந்து வந்தது. தற்பொழுது இரவு ஒரு மணி வரை மட்டுமே நடத்தப்படவேண்டும் என்று கட்டுப்பாடுகள் விதித்துள்ளார்கள்.

நவராத்ரிகளில் காதலர்கள், திருமணம் நிச்சயமானவர்கள் ஆடும் ஆட்டம்தான் அரங்கத்தை அமர்களப்படுத்தும். தனது காதலனுடன் கைகோர்த்து நடனமாடுவதை குடும்பத்திலுள்ளவர்கள் பார்த்தாலும் கடிந்து கொள்வதில்லை. நடனமாடும் பெண்களின் சிகை அலங்காரம் வெகு சிறப்பாக இருக்கும். தலைமுடிகளை பல டிசைன்களில் அலங்கரித்திருப்பார்கள். சிலர் ஒரு ரிப்பன் கூட கட்டாமல் தலைவிரி கோலமாக வும் ஆடுவார்கள்.

நடனமாடத்தெரியாத ஒரு ஆணையோ அல்லது ஒரு பெண்ணையோ குஜராத்தில் பார்ப்பது கடினம், அந்த அளவிற்கு சிறு வயதிலிருந்தே பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்கு நடனம் கற்றுத் தருகிறார்கள், கூட்டத்தில் அனைவரையும் கவர்ந்துவிடுவது இரண்டு வயது முதல் ஐந்து வயது வரையிலான குழந்தைகளின் நடனம் தான். தன் தாயின் ஆட்டத்தைப் பார்த்து அப்படியே ஆடிக்காட்டுவது பிரமிப்பாக இருக்கும்.

காந்தியடிகளின் சுதந்திரக் கனவு என்பது ஒரு பெண் கழுத்து நிறைய நகை அணிந்துகொண்டு இரவு 12 மணிக்கு தன்னந்தனியாக நடந்து வரவேண்டும் என்பது தான். அது குஜராத் மாநிலத்தை பொறுத்த வரை உண்மையே.பெண்கள் எந்தவித பயமுமின்றி தனியாக இருசக்கர வாகனத்தில் இரவு ஒருமணிக்கு மேல் செல்வதை கண்கூடாகக் காணலாம். ஒரே ஒரு வித்தியாசம் குஜராத் பெண்கள் அதிகம் நகை அணிவதில்லை. தமிழகத்து பெண்களைப்போல நகைமோகம் அவர்களிடம் இல்லை. ஒரு சிறு மாலை அணிந்து கொண்டோ அல்லது அணியாமலோ செல்வதுதான் குஜராத் குமரிகளின் வழக்கம்.

நவராத்ரி தினங்களில் பெண்களுக்கு சுதந்திரம் இருப்பது பெருமைப்பட வேண்டிய விசயமாக இருந்தாலும், தமிழ் நாட்டைபோல கட்டுப்பாடுகள் இல்லாதிருப்பது பெரும் குறையாகவே உள்ளது. காதலனும் காதலியும் தனியாக சந்தித்து உல்லாசமாக இருப்பது இந்த நவராத்ரி தினங்களில் சகஜம், இதனால் நவராத்ரிக்கு பிறகு கருக்கலைபுகள் அதிகம் நடைபெறுவதாக புகார்கள் எழுந்துள்ளன. இந்த வருடம் ஆணுறை விற்பனை 50% அதிகரித்துள்ளதாக தகவல்கள் தெரிவிகின்றன.

பெற்றவர்களின் கண்ணில் மண்ணை தூவிவிட்டு நழுவிவிடும் பெண்களையும், திருமணமான ஆண்கள் வேறு பெண்களை நாடிச்செல்வதையும் கண்காணிக்க தனியார் டிடெக்டிவ் ஏஜென்சிகளை நாடியிருக்கிறார்கள் பெற்றோர்கள். இதன்மூலம் தவறுகள் நடப்பது தவிர்க்கப்பட்டுவிடும் என்பது பெற்றோர்களின் நம்பிக்கை.

கட்டுப்பாடுகள் இல்லாமல் போவதால் சில அசிங்கங்கள் அரங்கேறிவிடுகின்றன, அதை தவிர்த்துப் பார்த்தால் குஜராத் பெண்களின் துயரங்களை துடைத்தெறியும் நவராத்ரிகள் அவர்களின் மகிழ்ச்சியின் வெளிப்பாடுகளே.

Last Updated on Saturday, 16 June 2012 04:58